طب سنتی چین براثرتجربیات طولانی و تحقیقات گسترده ملت چین، بتدریج به یک سیستم پزشکی با سبک ویژه و خاص نظری تبدیل شده است.

تعریف نمایش در چین کاری دشوار است، زیرا در آنجا نمایش نه یکی از هنرها محسوب می‌شود نه جزو ادب است، و مانند بسیاری دیگر از شئون زندگی بشری، آن قدر که رواج دارد، اهمیت و منزلت ندارد. در چین بندرت نامی از نمایشنامه ‌نویسان به میان می‌آید، و بازیگران، با آنکه ممکن است عمر خود را بر سر این کار بنهند و به شهرتی برسند، باز اعضای یکی از قشرهای پست جامعه به شمار می‌روند. بدون شک، در هیچ یک از تمدنها، بازیگران از این صبغه پاک نمانده‌اند، مخصوصاً در آغاز کار که درام سرکشانه می‌کوشد تا خود را از منشأ خویش، یعنی شبیه بازیهای دینی، متمایز کند.

چین، در سرتاسر تاریخ طولانی ثبت شده‌اش، توانسته است مرزهایش را تقریباً بدون آنکه خود به تهاجمی دست زند حفظ کند. این امر مسلم که هم ادبیات و هم هنرها در چین در طی چندین هزاره وابستگی متقابل بسیار چشم‌گیری داشته‌اند، خود مؤید این نظر است که فرهنگ چین نیز به همین اندازه عاری از گسست بوده است. با این همه، فرهنگ چینی که تجلی آن را در هنرها و هنرهای کاربردی می‌یابیم، سنتی ناب و خالص نبوده است.

کشور چین، تمدنی باستانی با قدمتی ٣٠٠٠ ساله دارد و یکی از بخش‌های جذاب این سرزمین، آداب و رسوم مردم آن است که به خاطر تنوع فرهنگ و سنت و هنر غنی، در نوع خود جالب است.

شهر جنگ جو (郑州市：zhèngzhōushì) پایتخت استان هِنَن (河南：hénán)در قسمت مرکزی سرزمین چین است. این شهر یکی از شهرهای ملی در چین محسوب می‌شود و از لحاظ سیاسی، اقتصادی، تکنولوژی و آموزشی در مرکز استان هِنَن اهمیت زیادی دارد.

به عنوان یک بخش مهم از تمدن کشور چین، لباس سنتی نقش حیاتی در تاریخ و فرهنگ این کشور دارد. ویژگی های اصلی که در پوشاک مردم چین باستان در دوران گذشته با دوران معاصر مشاهده می کنید شامل لباس هایی با یقه متقاطع، دامن یا لباس بلند، بلوزهایی با یقه پاپیون دار و یا  لباس هایی هستند که هنگام پوشیدن از چند جهت پیچ و تاب می خورد. این مدل لباس ها برای هزاران سال است که در فرهنگ چین استفاده می شده است. تا زمان جمهوری خلق چین از لباس‌های سنتی در این سرزمین استفاده می شد.